Το σχολείο μας πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια αυτής της σχολικής χρονιάς μία ακόμα πολυήμερη εκπαιδευτική εκδρομή. Αυτή τη φορά πρωτοτυπήσαμε, καθώς η εκδρομή μας αφορούσε τους μαθητές και τις μαθήτριες της Β΄ Τάξης. Προορισμός μας η Λακωνία και ειδικότερα ο Μυστράς, η Μονεμβασιά και η Αρεόπολη, το προπύργιο της Μάνης, που άλλωστε ήταν και ο τόπος διαμονής μας.
Αναχωρήσαμε το πρωί της Δευτέρας, 20 Απριλίου. Το ταξίδι μας προς τη Σπάρτη μέσα στη μαγική ανοιξιάτικη φύση της Πελοποννήσου ήταν σύντομο και μας οδήγησε στους πρόποδες του Ταϋγέτου με τις εντυπωσιακές του κορυφές ακόμα χιονισμένες.
Πρώτος μας σταθμός ο αρχαιολογικός χώρος του Μυστρά όπου είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε την ιστορική διαδρομή της μεσαιωνικής καστροπολιτείας από την εποχή της Φραγκοκρατίας και τη βυζαντινή λαμπρή εποχή της ως πρωτεύουσας του Δεσποτάτου του Μορέως έως την κατάκτησή της από τους Τούρκους. Επισκεφθήκαμε τα σημαντικότερα μνημεία του κάστρου, ενημερωθήκαμε για την αρχιτεκτονική τους (οχυρώσεις, παλάτια Παλαιολόγων, βυζαντινές εκκλησίες, οικίες) και απολαύσαμε το μοναδικό φυσικό τοπίο στις πλαγιές του Ταϋγέτου και την πανοραμική θέα του κάμπου της Σπάρτης. Στη συνέχεια ακολούθησε επίσκεψη και ξενάγηση στο Μουσείο Ελιάς και Ελληνικού Λαδιού στη Σπάρτη. Εκεί σε έναν άρτια οργανωμένο και φιλόξενο χώρο ταξιδέψαμε στον πολιτισμό και την ιστορία της ελιάς αλλά και την τεχνολογία της ελαιοπαραγωγής στον ελλαδικό χώρο και γνωρίσαμε διαφορετικές πτυχές και χρήσεις της ελιάς και του λαδιού στην οικονομία, τη διατροφή, τη θρησκευτική λατρεία και την τέχνη. Το απογευματάκι, μετά από ένα σύντομο διάλειμμα για φαγητό στην κεντρική πλατεία της Σπάρτης, κατευθυνθήκαμε προς την Αρεόπολη. Το ταξίδι μας μέχρι εκεί ήταν γοητευτικό και σε κάθε στροφή της διαδρομής, σε κάθε οικισμό που περνούσαμε όλα μαρτυρούσαν ότι βρισκόμαστε στη γη της πέτρας και της ελιάς. Φτάνοντας στην Αρεόπολη, καταλύσαμε στο ξενοδοχείο μας και περιμέναμε με ανυπομονησία τη βραδινή μας έξοδο. Η πρώτη μας μέρα λοιπόν τελείωσε με μία βόλτα στα λιθόστρωτα δρομάκια του γραφικού οικισμού ανάμεσα σε παραδοσιακά πετρόκτιστα σπίτια με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, γραφικά καταστήματα με τοπικά προϊόντα και ήσυχα καφέ.
Την επόμενη μέρα προορισμός μας ήταν η Μονεμβασιά, η μεσαιωνική καστροπολιτεία της νοτιοανατολικής Πελοποννήσου, η πιο καλοδιατηρημένη της Ελλάδας.. Η διαδρομή μας μέχρι εκεί ακόμα πιο γοητευτική, άλλοτε ανάμεσα σε κτήματα γεμάτα λεμονιές και πορτοκαλιές και άλλοτε δίπλα στη θάλασσα του Λακωνικού κόλπου από το ακρωτήριο Ταίναρο στο ακρωτήριο Μαλέας. Και κάποτε φτάσαμε στη Μονεμβασιά, την ιδιαίτερη πατρίδα του Γιάννη Ρίτσου, για να την ανακαλύψουμε κρυμμένη και καλά οχυρωμένη πίσω από έναν τεράστιο βράχο να ατενίζει το πέλαγος. Περπατώντας στα στενά και δαιδαλώδη καλντερίμια της ανακαλύψαμε βυζαντινές εκκλησίες, καλοδιατηρημένα πέτρινα κτίσματα, αρχοντικά, κρήνες και αψίδες που όλα μαζί με τα χρώματα και την ξεχωριστή αρχιτεκτονική τους συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Η τρίτη και τελευταία μέρα μας περιελάμβανε επίσκεψη και περιήγηση στον μανιάτικο οικισμό της Βάθειας. Όλοι μαζί περπατήσαμε στα σοκάκια του οικισμού, που αποτελεί ένα υπαίθριο μουσείο ιστορίας και λαϊκής αρχιτεκτονικής, ανάμεσα σε αναπαλαιωμένους αλλά και μισογκρεμισμένους μανιάτικους πύργους κατανοώντας πώς μπορεί να ήταν η ζωή σε έναν οχυρωμένο οικισμό σαν κι αυτόν αιώνες πριν. Ακολούθησε επίσκεψη στον Γερολιμένα, το επίνειο της Μάνης με το άγριο επιβλητικό τοπίο που στο παρελθόν υπήρξε ορμητήριο πειρατών και σπουδαίο αλιευτικό κέντρο.
Λίγο πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής, κάναμε μία στάση στο Γύθειο. Απολαύσαμε το γεύμα μας και μία βόλτα στην παραθαλάσσια κωμόπολη της Λακωνίας με τα νεοκλασικά και πέτρινα σπίτια που σκαρφαλώνουν στην πλαγιά του λόφου και κυρίως το γραφικό νησάκι Κρανάη με τον οκταγωνικό μαρμάρινο φάρο του και τον παραδοσιακό, πέτρινο Πύργο του οπλαρχηγού και τρίτου Μπέη της Μάνης, Τζανετάκη Γρηγοράκη.
Η ώρα της επιστροφής είχε φτάσει. Το ταξίδι της επιστροφής μας βρήκε με τις αποσκευές μας γεμάτες όμορφες εικόνες και εμπειρίες αλλά και ευγνωμοσύνη που όλα πήγαν κατ’ ευχήν και τα παιδιά μας με την άψογη συμπεριφορά τους δεν διέψευσαν τις προσδοκίες μας.
